ديروز يكشنبه در راهروهاي مجلس متوجه شدم كه يك تيم پزشكي مستقر در مجلس به نمايندگان واكسن آنفلوآنزا تزريق مي كند.

به محل تزريق واكسن مراجعه كردم. به يكي از مسئولين آنجا گفتم كه آيا خبرنگاران و ديگر كاركنان مجلس مي توانند واكسن بزنند كه وي ضمن جواب منفي گفت: «با تلاش زيادي كه كرديم، تنها توانستيم 200 عدد از اين واكسن را از وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي تهيه كنيم و اين واكسن‌ها حتي براي 290 نماينده هم كم هست تا چه برسد به كاركنان و خبرنگاران مجلس».

 با خود گفتم اين همه مردم در معرض آنفلوآنزا قرار دارند چرا بايد فقط به نمايندگان مجلس واكسن تزريق شود. مگر خون نمايندگان رنگين‌تر از خون مردم است؟ چرا تبعيض؟ نمايندگان چه برتري نسبت به مردمي كه با راي خود آنها را به مجلس فرستادن دارند؟ و چرا وزارت بهداشت چنين تبعيضي قايل شد؟

جالب اين بود كه بعضي از چهره هاي شاخص مجلس چه از فراكسيون اكثريت و چه از فراكسيون اقليت مجلس در همان دقايق اوليه به محل تزريق واكسن مراجعه كرده و ثابت كردند كه خون آنها رنگين تر از مردم است.

خبرنگاران مجلس ديروز در خبرها اينگونه نوشتند «نمايندگان با تزریق داروی "واکسی گریف" واکسن مقابله با آنفولانزای فصلی زدند.این واکسن که توسط وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی تامین شده است، برای جلوگیری از شیوه آنفولانزای فصلی به نمایندگان مجلس تزریق شد».

اما از تبعيض قايل شدن بين مردم و نمايندگان جملاتي در خبرها نيامد.